Atmānanda- Laharī

प्रातः   स्मरामि   हृदि   संस्फुरदात्मतत्त्वं सच्चित्सुखं   परमहंसगतिं   तुरीयम्  । यत्स्वप्नजागरसुषुप्तिमवैति   नित्यं तद्ब्रह्म   निष्कलमहं   न   च   भूतसङ्घः  ॥१ प्रातर्भजामि   मनसा   वचसामगम्यं वाचो   विभान्ति   निखिला   यदनुग्रहेण  । यन्नेतिनेतिवचनैर्निगमा   अवोचं_ स्तं   देवदेवमजमच्युतमाहुरग्र्यम्  ॥२॥ प्रातर्नमामि   तमसः   परमर्कवर्णं पूर्णं   सनातनपदं   पुरुषोत्तमाख्यम्  । यस्मिन्निदं   जगदशेषमशेषमूर्तौ रज्ज्वां   भुजङ्गम   इव   प्रतिभासितं   वै  ॥३॥ श्लोकत्रयमिदं   पुण्यं   लोकत्रयविभूषणम्  । प्रातःकाले   पठेद्यस्तु   स   गच्छेत्परमं   पदम्  ॥४॥  In the morning, I recognize myself in the heart  which is the source of all existence, which is awareness itself and  which is by nature joyful. I recognize the 'I' which is the goal  of the most exalted of sages. I am ...